و نيز اين دو شعر را از نسيم نوشته : دلم از كوچه عشق تو بدر مى نرود * عمرها رفته و اين راه بسر مى نرود خود گرفتم نظر از روى تو برتابم من * چه كنم روى تو از پيش نظر مى نرود * ( 1230 - تولد شيخ محمد على دزفولى اصفهانى ) * وى فرزند نصر اللّه بن ابو الحسن بن حاج لطف‌على بن حاجى فتح اللّه بن مير كلب‌على منگره‌ئى ، و خود از علماء عصر در اصفهان بود و در علوم غريبه و منطق تبحرى تمام داشت و همواره بگوشه‌گيرى و رياضت بسر مىبرد و نام خانوادگى خود را « مدرس فتحى » به نسبت جد مذكور خود قرار داده بود . و او در اين سال در دزفول متولد شده و چندين سال در اصفهان سكونت داشت ، و كتب چندى تأليف كرده : اول كتاب « نور الانوار » در منطق ، انجام تأليف آن شب 3 شنبه 25 ماه رمضان سنه 1295 . دويم كتاب « كشاف الغايه » در حاشيه بر « تهذيب منطق » محقق تفتازانى كه در آخر « نور الانوار » آن را ذكر كرده . و در شب جمعه ( عرفه ) نهم ماه ذى الحجة الحرام سنه 1358 هزار و سيصد و پنجاه و هشت - مطابق 28 بهمن‌ماه باستانى - هم در اصفهان وفات كرد ، و آقاى مير سيد حسن مدرس در مرثيه و ماده تاريخ او گويد : رفت يكى عالمى ز دست ما مردمان * كه بديگانه بدهر فريد عصر و زمان عالم و هم با عمل زاهد و گوشه‌نشين * محتجب از مردمان قدرش بر ما نهان صرف نمودى بسى عمر بفقه و اصول * جامع حكمت ولى حكمت ايمانيان چندى از عمر خويش صرف رياضت نمود * ذكر الهيش بود دايم ورد زبان الحق مانند او چرخ نزاد است و نيست * مثل وى ازهرجهت به هيچ شهرى عيان نام گراميش بود شيخ محمد على * مدرس فتحيش لقب بدى بىگمان سن شريفش نود دو سال كمتر بدى * مولد دزفول و ليك اصفاهانش مكان